Wyrażenie "nadzór korporacyjny" (corporate governance) jest różnie pojmowane. W najogólniejszym ujęciu odnosi się ono do mechanizmów instytucjonalnych, które wpływają na decyzje osób kierujących przedsiębiorstwem.

Mechanizmy te dzieli się zwykle na wewnętrzne (np. typ rady nadzorczej w firmie) i zewnętrzne (np. wpływ banku-wierzyciela czy rynku kapitałowego na zarząd przedsiębiorstwa). Kształt tych mechanizmów zależy od typu prawa własności - wyglądają one zupełnie inaczej w przypadku przedsiębiorstwa państwowego niż spółki prywatnej.

Dlatego problematyka szeroko ujmowanego nadzoru korporacyjnego w dużym stopniu nakłada się na fundamentalną kwestię prawa własności jako podstawowej zmiennej różnicującej ustroje polityczno-gospodarcze.

Autorka umiejętnie przedstawia kwestię corporate governance w kontekście nowej ekonomii instytucjonalnej, która stanowi bardzo ważny nurt współczesnej ekonomii. Czytelnik jest wprowadzony w zagadnienia teorii kontraktów, teorii agencji, kosztów transakcyjnych. Na tym teoretycznym tle Autorka analizuje centralne zagadnienie swojej pracy, a mianowicie nadzór wierzycielski, czyli mechanizmy, za pomocą których bank-wierzyciel wpływa na przedsiębiorstwo-kredytobiorcę. Jest to problem o wielkim znaczeniu praktycznym, gdyż generalnie więcej przedsiębiorstw ma do czynienia z bankami niż z rynkiem kapitałowym.

Autorka przejrzyście przedstawia też dotychczasowy światowy dorobek badań empirycznych nad nadzorem wierzycielskim. Do tego dorobku wnosi własny wkład, analizując przemiany własnościowe banków w krajach postsocjalistycznych oraz związane z tym zmiany ich pozycji i zachowania wobec firm-kredytobiorców. Na tym tle - i to jest kolejny wkład Autorki do badań nad nadzorem wierzycielskim - stara się ona empirycznie określić jego rolę w odniesieniu do wybranej grupy przedsiębiorstw w Polsce.