Publikacja zawiera wypowiedzi naukowców reprezentujących różne dyscypliny (m.in. historia, prawo, politologia, filozofia i literatura) na temat ludobójstwa ludności cywilnej na Kresach południowo-wschodnich Drugiej Rzeczypospolitej w latach 1939–1946. Badacze podejmują się zarówno rekonstrukcji faktów z lat 1939–1946, jak i rozważań nad naturą prawdy historycznej.

W tomie zabrali głos m.in. prawnicy dysponujący dokumentami i opracowaniami ujawniającymi rozmiary opisywanych wydarzeń oraz ich naoczni świadkowie. Drugi nurt rozważań – filozoficzny – opiera się na klasycznej koncepcji prawdy rozumianej jako zgodność myśli z rzeczą (adaequatio intellectus et rei). Całość stanowi interdyscyplinarną refleksję nad przyczynami i rozmiarami wydarzeń z lat 1939–1946.