Jakie czynniki umożliwiały rozwój pisma łacińskiego? Co to była minuskuła karolińska, kursywa gotycka czy bastarda? Jakie były rodzaje duktów pisarskich, techniki pisania i gesty pisarskie?
Wznowiony po ponad 25 latach klasyczny i wciąż niezbędny podręcznik z zakresu historii pisma łacińskiego autorstwa jednego z najwybitniejszych polskich historyków, Aleksandra Gieysztora, wyczerpująco odpowiada na wszystkie pytania związane z zagadnieniami paleograficznymi. Autor podaje wnikliwą i przekonywającą analizę pisma łacińskiego w średniowieczu i różne okoliczności jego zmian.
Publikacja stanowi niezbędną pomoc przy opracowywaniu źródeł historycznych i analizie pisma dokumentów źródłowych. Pokazuje także znaczenie pisma w procesach kulturowych i społecznych wieków średnich. Zawiera wiele rycin przedstawiających rodzaje omawianego pisma.
Rozdziały:
1. POCZĄTKI PISMA I WYTWORZENIE ALFABETU 2. PISMO ŁACIŃSKIE W STAROŻYTNOŚCI 3. PISMA WCZESNOŚREDNIOWIECZNE. REGIONALIZM GRAFICZNY SUKCESJI RZYMSKIEJ 4. PISMA ŚREDNIOWIECZNE. WSPÓLNOTA GRAFICZNA EUROPY PRZEDROMAŃSKIEJ, ROMAŃ-SKIEJ I GOTYCKIEJ 5. PISMA NOWOŻYTNE
INDEKS NAZW OSOBOWYCH INDEKS NAZW GEOGRAFICZNYCH I ETNICZYCH (wraz z wykazem zbiorów) INDEKS WAŻNIEJSZYCH POJĘĆ I TERMINÓW TABLICE. PODOBIZNY ZABYTKÓW PISMA ŁACIŃSKIEGO (EPIGRAFICZNEGO, KODEKSOWEGO I DOKUMENTOWEGO) Z II–XIX W
|